Amico del Petto Zita
 

29-08-2015
Na een lange tijd een berichtje van Zita. We hebben een fantastische vakantie achter de rug in Italië, waar ze 2 weken lang op de Agriturismo geen halsband heeft om gehad. Ze was heerlijk vrij. Zelf met de buitenritten te paard mocht ze mee. Bijgaande foto's zijn gemaakt tijdens de picknick boven op de berg. En natuurlijk is het super om juist in Italië te horen te krijgen "bella Cane". En niet een keer...nee heel veel.

Groetjes van ons en een dikke lebber van Zita!’

22-05-2013
En dan ineens moet je de Amico wandelingen voortzetten zonder stammoedertje Bounty. Maar voortzetten zullen we en wat vond ik het fijn dat de eerste wandeling zonder Bount was met haar dochter die in karakter ontzettend veel op haar lijkt. Brave Zita met af en toe wat ondeugd. Haar half broer Biker, die ook veel op mama lijkt, ging gezellig mee.
Ze hebben voornamelijk gezellig met elkaar gewandeld. Ik denk dat Biker het niet zag zitten om achter zijn veel jongere en actievere half zusje aan te crossen:-)

Ja ze steekt echt haar tong uit naar Biker:-p
Je kan me toch niet pakken.
De paden op de lanen in, je hoeft de stad niet uit om mooi te wandelen.
Een stokje om lekker op te knagen.
Zei je poesjes?!
Meiden onder elkaar:-)
Even heel mooi showen.
En nog even samen op de foto. Hij is snel gemaakt een auto kwam de sessie verstoren. Maar er is toch wel goed te zien dat ze familie zijn.

Marco, Marion, Danique en Laura bedankt voor de gezellig middag en de heerlijke wandeling. Ondanks dat Bount gevoelig afwezig was hebben Dewi, Biker en ik ervan genoten!

07-11-2012

Jeetje, alweer vijf (!) jaar geleden is onze kleine honden meid geboren.

Als de dag van gisteren weet ik nog het moment dat we haar voor het eerst zagen. Laura was bijna 2 en vanaf het moment dat ze op haar billen in de puppy ren zat, was Zita geen moment bij haar weg te slaan. Marco wilden zo graag een "blauwe", maar ik wilde de puppy die altijd naar onze kleine Lau ging. Lau wilde die, die en haar vingertje wees naar Zietje. Zita en Laura hebben eigenlijk de keus voor ons bepaald, die twee horen bij elkaar.Vandaar ook die twee foto's van hun tijdens onze fantastische herfstvakantie in Drenthe.
Het illustreert zo mooi hoe Zita met Laura omgaat en andersom.

Zo trots zijn wij op onze (nog steeds) grote puppy, die er voor zorgt dat alle kinderen haar willen aaien en knuffelen. Zelfs de kinderen die ontzettend bang zijn voor honden.

Ze is onderdeel van ons gezin en zelfs (kan ik met een gerust hart zeggen) van onze straat.
De buurman mag haar uitlaten, de buurvrouw roept haar terug.
Ze vindt het allemaal best.

Onwijs moeten we om haar lachen als ze op haar manier "waaks" gaat doen, zodra ik ga koken. Je weet maar nooit of er een kipfiletje voor me in zit, lijkt ze dan te denken!

Of terwijl ze zo benauwd is van vuurwerk, toch maar even de hele salontafel leeg eet (Franse kaasjes, salades en toastje, alles was op) met een blik van "dan hadden jullie maar niet naar buiten moeten gaan".

Heerlijk als ze loopt te genieten van wandelingen met zijn viertjes. De vakanties in Rockanje, Duitsland en waar dan ook. Als ze er maar bij kan zijn!

Lieve, lieve Zita (die zo veel op mamma Bounty lijkt): wat zijn we blij met jou en wat zijn we dol op je!
Lieve, lieve Zita: GEFELICITEERD!

xxxxxxxx je baasjes!

 

11-08-2012
We zijn weer thuis van vakantie en ditmaal niet naar Rockanje, maar naar Saarburg, Duitsland. Huisje gehuurd op een heerlijke plek, waar Zita ook mee naar toe kon.
En ja, madam vond het geweldig.

Onze tussenstop in Belgie was al helemaal leuk, want waar je ook komt, een Cane Corso (ook al is die van ons nu niet echt heel groot vinden wij) blijft voor de meeste mensen toch wel een schok.
"Meneer, da's toch wel een lieve he?"

En onze eerste wandeling door het dorp:
"Dass ist ein sehr gefaehrliches Amerikanische Hund".
Wat we wel even verbeterd hebben natuurlijk:
"Dass ist ein serh gefaehrliches Italienische Hund".

Ze had een grasveld voor zich alleen, waar ze heerlijk in heeft liggen dollen en het fijne aan Duitsland is toch wel dat je haar naar een hoop dingen mee naar toe kan nemen.

Ze is meegeweest naar een soort pret cq wildpark, waar de herten echt op een halve meter bij haar vandaan stonden, ze fijn een linx heeft staan uitdagen (gelukkig zat die wel in een kooi), beren en everzwijnen gezien en de kinderen de achtbaan in heeft zien gaan.
Ook is ze meegeweest naar de stad Luxemburg, waar ze een groep Japanse toeristen onverstoorbaar een meter de lucht heeft doen laten springen en waar ze met ongeveer 20 Chinezen afzonderlijk mee op de foto moest. We hebben nu dus een Chinese beroemdheid in huis.

Al met al was het echt heel erg geslaagd. We hebben niet alleen van de vakantie genoten en de omgeving maar zeker ook van ons Zitaatje!
 

 

13-08-2011
We zijn weer terug van vakantie in Rockanje, Zita's favoriete plekje. Lekker blaffen tegen elke hond die de caravan langsloopt, het bed van mij en Marco innemen, omdat onze dappere hond bang is in een donkere caravan. Helemaal leuk!
Wat ons het meest opviel is dat ze nu echt "de roedel" bij elkaar wil houden. Als de meiden voor haar lopen, trekt ze je arm eruit. Lopen de meiden achter haar, dan blijft ze om de meter stilstaan om te kijken of ze er echt nog wel zijn.
Maar het strand is het nog steeds helemaal, dus even een foto van een hele bije Zita:

En (niet letten op het gegil van Danique en Laura), Zita die vakkundig een levend krabbetje sloopt Laughing Laughing :

http://www.youtube.com/watch?v=hWkV7Wy1aek

Groetjes,
Marion

26-05-2011
Mooi weer, tuinkussens op de grond en dan heb je 2 zieltjes op een kussen:

07-03-2011
Ik kan het niet laten, maar hier nog een paar foto's van Zietje.

Dank je wel Serdja dat je me zo mooi op de foto vond staan, maar ja, wij komen dan ook wel uit een heel mooi nestje!

Mooi zitten:

Met mijn kleine bazinnetjes:

En natuurlijk op de grote roze zitzak:

Met mijn enige echte grote baas:

Kusje:

Wil iemand me nog verder inhuren als model?

Groetjes van Zita

27-02-2011
Dan hier een foto gemaakt door Monique van in2pictures.nl van de mooiste en de liefste Cane Corso (vinden wij echt)...Onze Zita!

En...Zo kijkt ze echt altijd en naar iedereen!

24-11-2010
Het even geduurd, maar hier dan weer een update van onze zogenaamd volwassen hond Laughing

De afgelopen 2 maanden toch eventjes lopen tobben met madammeke.
Eerst zat ze onder de pukkels, wat toch contactallergie bleek te zijn.
Dus de metalen bakken hebben het veld geruimd voor prachtige keramieken etensbakken.
It did the trick, ze heeft weer een poezenzacht hondenkinnetje!

En toen half oktober had ze opeens blaasontsteking. Dat was toch wel heel zielig hoor. Ze wilde gewoon niet bij het gras vandaan.
Gelukkig werkte de antibiotica heel snel en was ze er vlug van af, maar toch!

Verder is Zita nog steeds gewoon Zietje. Volwassen, misschien in leeftijd, maar daar houdt het dan ook wel mee op.
Ieder (het liefst uitgebaggerde) sloot is voor haar inclusief de bijbehorende glijpartijen door drassige weilanden en rottige blaadjes, een groter plezier in het hondenbestaan bestaat er niet.
Wel met het gevolg dat we haar afgelopen zaterdag tot groot ongenoegen van Zita zelf haar voor het eerst echt met hondenshampoo gewassen hebben. Zo stonk ze, niet normaal gewoon! Shocked

Het weekend met zijn allen thuis vindt ze ook heel fijn. Dan mag ze naar boven en dan met het hele gezin in het grote bed, dan zie je haar genieten.

Marco zegt wel eens, dat je zoveel van een beest kan houden he. Klopt, heel veel en dat al 3 jaar! De tijd gaat zo snel.

Groetjes van ons uit herfstig Poortugaal!

Nog steeds me and Mrs Bones:

Vanmiddag in het bos:

04-10-2010
Vandaag was het zover...Tot grote opwinding van Laura mocht Zita mee naar school.
Marco en ik moesten werken, dus heeft Marco's vader de honneurs waargenomen.
Volgens opa en oma is ze ontzettend braaf geweest. Heel rustig in de klas, elk kind mocht haar aaien.
Zelfs toen de juf het commando "af" gaf, ging ze lief liggen.

Trots op ons puppie weer, ook het jongetje wat heel erg bang was, heeft haar durven aaien! Laughing Laughing

Oma heeft de foto's genomen, hier zijn er een paar.

- Laura heel trots op haar hond:

- Even voorstellen:

- De juf zegt "af":

- Kijk ik eens goed luisteren naar opa:

Schattig he?

Groetjes,
Marion

21-07-2010

 
 

05-05-2010
Wij zijn heeel lief saampjes...

28-04-2010
Afgelopen dagen natuurlijk super weer gehad en dan gaan de meiden met hun vriendinnetjes weer buiten spelen.
De pappa's en mamma's zitten dan heerlijk in de voortuin in het zonnetje, ja, en dan gaat het derde kind, Zita dus, ook mee.
Tegenwoordig ligt ze los op de stoep en dat gaat helemaal goed!

De buurvrouw dag zeggen:

Met de buurmeisjes:

Me and my shadow:

Nu maar hopen dat het een prachtige lente en zomer wordt!

Groetjes van ons allemaal uit Poortugaal en een lebber van Zita!

21-02-2010
Dit weekend zijn Marco en ik saampjes een weekendje weg geweest ter ere van ons 8-jarig huwelijk Laughing .
De meiden hebben bij de oma's gelogeerd en Zita mocht mee!

We zijn naar het Blooming Hotel in Bergen geweest. Het hotel ligt bovenop een duin en de omgeving is zo verschrikkelijk mooi, het is echt een aanrader. Zita wist niet hoe ze het had toen ze na de duinen ook nog lekker kon gaan rennen op het prachtige strand van Bergen aan Zee!
Ze ligt nu doodop te snurken in haar mand.

Uitslapen was er ook zonder de kids niet bij. Om kwart over zes besloot ze dat ze nu toch echt tussenin wilde liggen.
Nog een leuke anekdote: in de loop van de zaterdag was ik mijn handschoen kwijt geraakt. Marco ging Zita voor het eten nog even uitlaten en madam kwam heel opgewonden de bosjes uit met jawel, mijn handschoen!
Toch knap!

Wat gaan we eten?

Zandsnoet!

RENNEN!

Met de baas!

Waar ben ik nu weer beland?

30-01-2010
Vanochtend keken we uit het raam en jawel, sneeuw! Wat een prachtige dag vandaag zeg, dus lekker met Zita er op uit.
En dan is het toch fijn dat het Valckesteijnse Bos achter ons huis ligt!

En, dit keer niet vergeten om foto's te maken van Zitaatje!

Effe liggen, Sam komt er aan..
.

Hoi Sam! (Sam is de boxer van een eindje verderop)

Vind je me niet stoer!

Mooie hond!

Zoals Danique zegt: Storm, daar komt ze!

Dat was-tie weer!

Groetjes uit Poortugaal.

21-12-2009
Ja, met al die sneeuw kunnen wij natuurlijk niet achterblijven! Net als alle ander gekke Cani's geniet Zita met volle teugen van de sneeuw en zeker als haar speelmaatje Danique meegaat!

Die twee spelen heel veel met elkaar, als Danique thuiskomt wordt er meestal al een flostouw of bal voor haar voeten neergekwakt en nu dus in de sneeuw.

En het plezier straalt er echt vanaf!

17-10-2009
Zo daar ben ik weer!

Omdat ik zo stoer ben geweest van de week bij de dierenarts heb ik van mijn baasjes een nieuwe mand gehad.
(Eigenlijk stond de mand in bestelling, maar hij kwam vandaag)

Mooi joh, helemaal met de hand gemaakt en mijn eigen naam staat er op.
Ik moet alleen nog even uitvinden of de mand net zo lekker ligt als de bank.
Kijk maar hoe mooi!

13-10-2009
Vanochtend moest ik van het vrouwtje naar de dierenarts.
Ze had een bult op mijn poot gevonden en de laatste tijd jeukten mijn oren ook best veel.
Ik vond het eigenlijk best gezellig bij de dierenarts. Ik moest eerst van de baas op de weegschaal en ik blijf best een ieniemienie (zeggen ze).
38 Kgs schoon aan de haak.
Toen moest ik op de tafel en de dierenarts en de assistente legden me zo hupsakee zo op mijn zij.
Vond ik ook al helemaal niet erg, ga gewoon op mijn rug liggen.
Ze hebben een naald in de bult gestoken en een biopt genomen en daar krijgen we over een paar daagjes de uitslag van.
Maar de dierenarts dacht dat het een ontstoken talgklier is.

Verder heb ik schoonmaakspul voor mijn oortjes gehad en alvast pilletjes voor oud en nieuw. Ik weet het, mijn baasjes zijn best snel.

O ja, ik heb zaterdagnacht nog een indringer weggejaagd, daar kwamen mijn domme baasjes pas 's ochtends achter!

Nou, dikke lebber en een kwispel staart!

Zita

14-09-2009
Hier een fotootje van ons lieve kleine Zitaatje!

Is het een lekker ding of niet?

15-08-2009
Ik (Marco) ben normaal niet zo van het mailen, maar na de afgelopen vakantie (op de camping in Rockanje) moet me iets van het hart. Zo ongeveer twee jaar geleden heb ik jullie omschreven naar wat voor hond ik op zoek was. Een grote stoere echte hond die het kaas niet van zijn brood laat eten, maar wel vriendelijk is voor kennissen, vrienden en vooral kinderen. Rustig in huis en actief buiten. Natuurlijk moet ik mijzelf ook belonen, want opvoeding schijnt een hoop te doen, maar ik denk altijd maar: wat er niet inzit, komt er ook echt nooit uit. Maar meiden, van harte, want al het bovengenoemde heeft Zita tot nu toe in huis. Onze lieve dame laat auto's stoppen / fietsers omdraaien /hondenbezitters terug rennen met een en dezelfde vraag. OH meneer wat is dat een mooie hond! Wat voor ras is dat nou? Ik tel de 5 uitstapjes naar dat is echt de mooiste boxer die ik ooit gezien heb, niet mee.
Overal en nergens (bos en en strand ) speelt madam met iedere hond op een zeer sociale en onderdanige manier. Tot er gesnauwd of geknauwd wordt en dan laat ik even fors en snel weten dat er met mij niet gesold kan worden. Verder spelen is mogelijk, maar absoluut niet noodzakelijk.
Geen zin meer in sociaal spel nou dan loop ik toch mooi een eindje door. Opstootjes zijn door lichaam en fors gegrauw tot nu toe snel in haar voordeel beslist en dit dan niet tegen de kleinste honden ( dog en ridgeback). Gelukkig is het mij duidelijk dat de eerste aanzet nooit bij haar vandaan komt.
Waken doet mevrouw ook heel aardig. Langslopende hond met een attitude krijgen vanachter het hek het advies om door te lopen. Bekende honden worden genegeerd. Mannen aan het hek is altijd even lawaai. Vrouwen aan het hek worden selectief toegeblaft en alle kinderen zijn natuurlijk van harte welkom en krijgen bijna altijd een begroeting. Of ik moet echt lekker liggen dan is opstaan echt wat teveel. Alleen laten mag natuurlijk wel. Liever niet, want ik piep even (1 min), maar besef al snel dat ik dan toch echt de bank voor mijn eigen alleen heb.
Natuurlijk heeft ze ook negatieve kanten.Luisteren gaat perfect als er niet beters in de buurt is. Paardestront kan net zo lekker zijn als zalm. Dooie beesten zijn mooi en ruiken zalig. Dat moet ik dan ook op zeker even met mijn rug in. Al met al heb ik een zalige waakhond in huis die kan knuffelen als de beste. Een enorm geduld heeft met kinderen, maar wel duidelijk de grenzen aangeeft. Ik hou heel van het monster ook al sta ik dan buiten wel eens voor jan lul te roepen.
Bedankt voor het "kiezen" van de mooiste en liefste puppie voor ons gezin.

Marco

28-07-2009
Gisteren kwam ik thuis en toen was Marco met Laura aan het stoeien.
En dat mag niet van Zita he Shame on you , aan Lauraatje mag je niet komen!
Dus dan staat madam op haar manier heel waaks te doen, hard blaffen, duwen enz.
Als reactie wil Marco achter Zita aan gaan die op haar beurt weer heel hard wegrent.
En dit gilt Laura:
"PAPPA, BLIJF VAN MIJN PUPPIE AF".

Hahahaha, ze past 4x in Zita, maar we lagen wel helemaal dubbel.

23-05-2009
Hier eindelijk weer eens bewegende beelden van Zita.
Ze heeft toch wel wat meegekregen van mamma Bounty Laughing Laughing , de liefde voor de bal!!
O ja, let ook op het commentaar van de ieniemienie hondentrainster op de achtergrond Wink

 

10-05-2009
Natuurlijk had ik van de leukste gebeurtenis van van de week geen camera bij me.
We gingen even lekker wandelen met mijn grote cane corso buurman Kane en dat is echt altijd feest.
De lol spat er bij die 2 gekke Cani's van af, rennen dat het een lieve lust is, we bestoken elkaar met stokken, we vinden alles goed van elkaar.
Zo leuk om te zien.

Om even vooraf te melden, eigenlijk zwemmen Kane en Zita nooit.

Van de week waren ze zo ontzettend maf aan het rennen en spelen dat ze zo de sloot zijn ingerend met z'n tweetjes.
En ja hoor, meneer en madam hadden de smaak te pakken en ze hebben nog zo'n 6 sloten meegenomen. Gewoon voor de gein!

Stinken, niet normaal, vooral omdat ze daarna ook nog een dode vis hadden ontdekt!

Maar goed, hier wat foto's van vandaag:

Met Laura (of is het een poesje?)

He, roept het vrouwtje nou puppieeeeeeeeeeeee?

Jandorie, weer geen kaas...

Groetjes uit Poortugaal!

PS: Geweldig om alle verhalen van de puppies en hun nieuwe baasjes weer te volgen!

25-03-2009
Da's wel heel lang geleden, maar hier weer een berichtje van de liefste en hoogstwaarschijnlijk ondeugendste Cane Corso'tje op 4 poten.

Allereerst Kira: Heel snel beter worden en baasje: Heel veel succes om haar rustig te houden na zo'n operatie!

Met Zita'tje gaat alles uitstekend. Ze doet echt haar puppytest eer aan. Zeker nu het afgelopen weekend weer mooi weer was, bewijst ze weer wat een hele grote kindervriend ze is. Zes (!) kinderen in de tuin, stoepkrijten, gillen, schommelen, het maakt haar niks uit. Ze gaat er op haar gemakkie tussenin liggen en laat zich lekker aaien en knuffelen.
Hetzelfde doet ze buiten, ze blijft heel rustig stilstaan bij school, gaat zitten en de kinderen die de meeste angst voor honden hadden, zijn het bij Zita helemaal kwijt. Om echt heel trots op te zijn!
Haar grootste hobby is nog steeds: RENNEN!!!!! Zo lang en zo hard mogelijk. Gelukkig is het bos hier vlak achter en is het dus elke dag feest. De bench is nu de kamer uit (we hebben de woonkamer opnieuw geschilderd) en ze claimt nu de bank, maar ja dat deed ze toch al. Na een paar kleine ongelukjes (de gordijnen lagen er half af, de glazenwasser kwam langs) gaat dat nu ook heel goed.

Nog een paar foto's van Zita en dan zien we jullie snel.
We zijn superbenieuwd naar de kleine dikke pupseltjes!
Groetjes uit Poortugaal!

21-12-2008
Vandaag zijn we op visite geweest bij Zita. Mama Bounty mocht ook weer mee. Zoals gewoonlijk negeerde ze haar kind en waren Marco en Marion en de kinderen veel leuker. Zita daar in tegen was helemaal gelukkig bij het zien van mama en ons. We kregen een warm welkom van haar;-)
We hebben ook nog even een stukje gewandeld en Zita liet zien hoe hard ze kan rennen en dat ze toch best wel een beetje in de pubertijd zit. Haha wat een heerlijk ondeugend meisje is het. Kijk deze foto samen met mama poseren....echt niet;-)

Maar ze kan het wel hoor wie kan er het liefst kijken?

Marco en Marion bedankt voor jullie gastvrijheid. We vonden het erg leuk en gezellig. En hebben genoten van jullie en de kids enthousiasme over Zita.

10-12-2008
Zo wordt er bij ons in huis tegenwoordig naar de televisie gekeken...

06-12-2008
Heeft iedereen een fijne Sinterklaas gehad?
Mijn kleine vrouwtjes zijn, geloof ik, heel lief geweest, want ze zijn heel erg verwend. En ik heb natuurlijk ook wat gehad van de Goed Heiligman.

Verder ben ik vanochtend naar de dierenarts geweest voor mijn jaarlijkse check uppie!!!! Hij was heel wat positiever toen ik er voor het eerst kwam en hij vond me een hele mooie meid (wie niet?). De dierenartsassistente was zelfs een beetje verliefd op mij!!! Laughing Laughing Maar ja, die heeft zelf een boerboel, dus die is wel wat gewend.

Ik ben helemaal gezond verklaard, alles was helemaal in orde. Ik weeg nu 37 kg en hij vond dat mijn baasjes mij goed op gewicht hielden.
Niet te dik en niet te dun.
De prikjes vond ik ook niet erg, dus ik er weer een jaar tegen!

Hier nog 2 fotootjes, eentje is niet helemaal scherp, maar die is van Laura en mij. Vrouwtje zegt heel vaak Jut en Jul tegen ons, ik snap echt niet waarom.
Maar goed, mijn ieniemienie vrouwtje is zondag jarig (ze wordt al 3 jaar)en net als ik op de 7e, alleen een maandje later!!!!
Hieperdepiep hoera!

Lebber,
Zita

08-11-2008
Hier dan een verslagje van mijn eerste verjaardag!
Vanochtend werd ik wakker gemaakt door mijn baas, want die had vroege dienst. Van hem kreeg ik alvast een dikke knuffel.

Maar ja, toen moest ik toch nog echt nog even wachten tot mijn vrouwtjes wakker en beneden waren! Het feestje begon toen pas echt...
Mijn kleine vrouwtjes hadden een boterhamtaart met roompate gemaakt en dat was pas echt een lekkere surprise!

Mmmm...effies kijken of er nog wat over is!

En natuurlijk ben ik toegezongen.

Mijn vrouwtje moest ook werken, dus ben ik meegegaan. Daar heb ik natuurlijk op gebak getrakteerd.

Dit ben ik op kantoor

en dan lig ik lekker op mijn zitzak en zo af en toe kijk ik naar buiten om te zien of er vreemde vogels voorbij vliegen.

Toen ik eenmaal weer thuis was, kreeg ik mijn cadeautjes. Een lekker bot en een speeltje in de vorm van een speen

01-09-2008
Zo, dat was even geleden, maar we zijn dan nu ook echt terug van vakantie!
Deze week is Zita meegeweest naar Rockanje en oh jippie, da's toch geweldig...
Het lijkt wel een springpaard, elk konijn wat voorbij komt op de camping is voor haar, dus 20x over het hek springen en 20x tevergeefs Zita, voor! gillen! Konijntjes in het echie zijn veel leuker dan de baas.
Het strand blijft favoriet oor Zita en daar heeft Marco ook een paar mooie foto's van haar gemaakt.
Verder doet ze het hartstikke goed, het is gewoon een echte superlieverd.
 

19-07-2008
Een vriend van ons heeft van Zita deze foto's gemaakt. Leuk zijn ze?

06-07-2008
Snaaien...
Let op het moment dat de deur dicht gaat, tel er 10 seconden bij op en wat krijg je dan????? Laughing Laughing Laughing

 

01-07-2008
Ons lieve 'kleine' hondje begint een soort van ondeugende trekjes te krijgen.
De favoriete hobby's van Zita:

- zo snel mogelijk deuren open krijgen (en dat kan ze), zodat ze kan ontsnappen.
- dan heel hard wegrennen en vooral niet meer terugkomen, totdat je 'kaas' roept.
- als we niet kijken heel stiekem op de tafel springen om de borden na het eten schoon te likken
- zo hard mogelijk door de tuin racen en dan gelijk de huiskamer eventjes meenemen
- heel veel aandacht en heel veel kusjes en knuffels geven
- met alle kindjes in de straat spelen
- als het kan ook met alle hondjes
- en als het dan nog even kan, ook met alle poesjes

Met andere woorden we hebben 2 peuterpubers in huis, van waar hier het bewijs!
 

21-06-2008
Me and Mrs. Bones:

08-06-2008
Vandaag hebben we eigenlijk best een hele bijzondere dag beleefd met Zita. Het begon vanochtend vroeg al, madam kwam in de tuin aanzetten met een dood vogeltje (ja, het is geen kat) en werd daarop aangevallen door pappa en mamma vogel. Jammer genoeg was het fototoestel niet in handbereik, want alleen het hele incident al en de blikken en gedverderries van de meiden waren al 25.000 euro waard bij "De leukste thuis".
De meiden gingen vandaag uit logeren, dus zijn we daarna lekker uit gaan waaien op een stuk strand bij de Maasvlakte.
En eindelijk met een hoop overredingskracht en vooral heel veel snoepjes heeft ook Zita haar waterdoop gehad vandaag en een lol dat ze had!
Daarna moest madam nog wel effies lekker over en door een dood konijn rollen in de duinen, maar goed dat mag de pret niet drukken.
Hier een paar foto's en een filmpje:

Kom op, je kunt het wel:

Het valt best mee:

Eigenlijk best geinig die zee:

Nat koppie:

Bovenop de duintop:

Filmpje:

 

04-06-2008
De overbuurman had mij een tijdje niet gezien en hij vond dat ik opeens zo'n breed hoofd had gekregen Laughing Laughing Laughing

Valt toch best mee? Toch?

Lebber van Zita...

18-05-2008

17-05-2008
Gewoon, lekker warm, op zondag in de tuin. De twee ondeugden bij elkaar...

Mmm...Wat is die nou weer aan het doen?

Gek spul hoor, dat stoepkrijt!

Die kleine kan anders best leuk tekenen.

Pffff...Wat is het warm!

Het is echt waar!

Je hebt honden die heel erg van zwemmen houden, je hebt honden die heel erg van aporteren houden en je hebt honden die heel erg gek zijn op de trampoline Laughing

Kijk zelf maar...Het is net een kind!

He kleine...Wegwezen!

Ben je nou nog niet weg?

He, he, gelukt, die is van mij!

Nou, daar ben ik weer!

Die baasjes van mij hadden het lumineuze idee om met mij (en die 2 wandelende ieniemienies op 2 korte beentjes) een weekendje weg te gaan, in jawel, of all places Drenthe!
Als je net als ik een hond ben en 2 kleine baasjes hebt, is het een hele leuke provincie om naar toe te gaan.
Ze vinden honden daar leuk!
Ik mocht mee naar het Sprookjeshof in het Zuid Laren van Berend Botje (en ook ik heb de smurfen gezien) en mee naar een openlucht museum en daar verkochten ze zelfs poepzakjes aan de kassa!
Ook mocht ik gewoon mee in de restaurants en kreeg ik mijn eigen bakje met water...
Tel daar de leuke bossen erbij op en je snapt dat ik en mijn baasjes het daar heel erg leuk hebben gehad...

Toch was ik wel heel blij dat ik weer thuis was hoor!
Ben gelijk mijn bench ingelopen en ben gaan knorren...

Best vermoeiend zo'n weekend!

Hier wat fotootjes:

In het huisje...

Zuid Laren...

Mijn algemene ontwikkeling bijscherpen in het museum...

En onze tussenstop bij Strand Nulde...

O ja, de mensen vonden mij allemaal een hele mooie hond en ze dachten bijna allemaal een supermooie boxer Laughing !

De leukste was, meneer, wat heet u daar een mooi vuilnisbakkie!!!!!

Dikke lebber,
Zita

Vandaag gewandeld in de Rhoonse Grienden en zeg nou zelf: Zita is wel het liefste en mooiste pispaaltje dat er is!

Zita kwam vandaag op visite en had gelijk een familie reünie. Ayden, Serdja en Enzo zijn aan het logeren en Bonk kwam ook nog op visite. Zita werd het niet makkelijk gemaakt. Ayden, Serdja en Enzo zijn er al een paar dagen en die voelden zich al helemaal vertrouwd en Serdja en Enzo spanden samen tegen haar. Zita vond het na een tijdje wel leuk om met ze te spelen maar moest wel vaak het onderspit delven. Gelukkig nam Ayden het voor haar op.

Zo dat zijn er veel tegelijk, jullie zijn de baas hoor.

Het begint leuk te worden.

Zo zie mij maar eens in te halen!

Nog even mooi staan voor de foto;-)

Zo, dat waren een paar daagjes wel voor Zita! De diarree is gelukkig over en ze is weer helemaal haar oude ik, alleen met een fietsenrek. Laughing
Danique is daar super jaloers op, want waarom in hemelsnaam heeft die domme hond nou eerder wiebeltanden dan ik? Die vraag kregen we ook zo!
Verder doet ze het heel goed op cursus, waarschijnlijk door de snoepjes, want ze kan buiten echt verschrikkelijk ondeugend zijn. De buren hebben me al een paar keer uitgelachen, omdat ze het vertikte om naar binnen te gaan en rondjes rennen op het hofje veel geiniger vond!
Is trouwens goed voor je zelfvertrouwen, als manlief dan ook nog stikkend van het lachen achter het keukenraam staat!
Vandaag hebben we haar weer gewogen op de weegschaal bij de dierenwinkel en ze woog nu 21,5 kg. Als je het vergelijkt met de anderen is het geloof ik niet zo veel.
We zeiden al tegen elkaar dat we een bordje aan haar nek gaan hangen op de Raduna: Broers en zussen, wees voorzichtig. Ik ben best klein!

Hier nog een paar foto's uit het dagelijks leven (echt) van onze hond:
Wat doe je als je kleinste huisgenoot vindt dat je naar bed moet? Nou gewoon, doorslapen...
En wat doe je als die andere ieniemienie zich niet helemaal lekker voelt?
Nou gewoon, gezelschap houden...

Maar onthou: Het is mijn bank!

Zita is de laatste paar dagen niet helemaal happy. Sad Ze is nu ook aan het wisselen en dat gepaard met al een paar dagen diarree. Vannacht was ze helemaal zielig, want toen kon ze het niet in de bench ophouden.
De lieverd piept of blaft dan ook niet en was vanochtend dan ook vreselijk bang dat ze op haar kop Crying or Very sad zou krijgen. Leve de uitvinding wasmachine! Laughing Maar goed, als je je dan een beetje ziek voelt, moet je natuurlijk wel getroost worden, kijk maar...

Sneeuw is leuk!

Zita vind Pasen helemaal het einde. Helemaal goed, vooral het Paasontbijt Laughing Laughing Laughing !
Want bij ons thuis maak je het niet al te vaak mee, dat iedereen tegelijk aan de ontbijttafel zit en dan met warme broodjes, pate en eitjes...
Nou, dan ga ik als hond toch wel eventjes leuk van onder de kinderstoel van mijn ienieminie bazinnetje zitten!
Omdat het voor Zita toch ook Pasen is, heeft ze ook een soort van Paasontbijt gekregen en lekker...
Het is een veelvraat aan het worden, en dat het een superlieverd is zie je wel aan de foto's!

Groetjes van Paashaas Zita!

We hebben Zita gisteren gewogen en haar gewicht is nu 18,5 kg.
Ze groeit gestaag!
Als je dan bedenkt dat Laura van de week bij het consultatiebureau 12 kg woog, dan merk je eigenlijk pas hoe hard het gaat.
Verder gaat alles super.
Ik lees alleen dat zowat iedereen aan het wisselen is op het moment, maar Zita nog niet hoor!
Verminderde eetlust is ook nog geen sprake van, ze eet alles wat los en vast zit.
Vanochtend is ze in dit snertweer nog met Marco naar puppycursus geweest en ook dat gaat heel goed.
Vanochtend moest ze alleen op de zij liggen oefenen, maar daar had ze geen zin in.
Logisch, zou ik ook niet willen in het natte gras.
Het blijft immers een zonaanbidster, kijk maar naar de foto's.
Op de ene zie je hoe mooi ze glimt en op de andere zie je heel goed de "normale" gezichtsuitdrukking van ons beessie!

Slapen op de bank kan altijd nog erger. Kijk maar, want mijn baasje kan er ook heel wat van...
Maar zien jullie wel dat ik een echte kroelkip ben?

Vandaag heeft Zita met haar half zus Benga gewandeld. Zita vond het erg leuk om haar te zien en wilde erg graag spelen. Benga zag dat na een tijdje ook wel zitten, toen kwam Zita er achter dat haar halfzus best hard speelt;-) Dus hebben ze verder maar gewoon lekker samen gewandeld en gerent.

Een poging om de dames samen te laten zitten voor de foto. Pens koekjes van Marco daar doen ze het wel voor;-)

Krijgen we er nu nog een zeg?

Zita wacht Benga op, klaar voor de aanval.

Marco en Marion bedankt voor de gezellige middag. Het was erg leuk om Zita weer te zien. En een hele enthousiaste begroeting van haar te krijgen;-)

 

Met Zita gaat alles meer dan goed.
Ze heeft haar plekje in het gezin helemaal gevonden en dat is voornamelijk en bij voorkeur zo dicht mogelijk tegen iemand aan.
Dan nog het liefst bij Marco, wat die twee zijn echt de spreekwoordelijke "2 handen op 1 buik".
Het angstige wat Ayden heeft, heeft Zita totaal niet (meer).
Ze is absoluut niet meer timide of bang en soms zelfs wat dominant naar andere honden, maar ook dat niet op een vervelende manier.
Ze laat zich ook niet meer in een hoekje drijven, het lijkt wel of ze door heeft dat ze gewoon een grote hond is.
Regelmatig loopt ze nu los in het parkje bij ons achter en zo krijgt ze steeds meer hondenvriendjes, waarmee ze echt heel leuk speelt en rent.
Puppycursus vindt ze nog saai, alsof ze wil zeggen: been there, done that. Kunnen we niet wat gezelligs gaan doen?
Ik vond Enzo's oog er trouwens best mooi uitzien, al blijft het natuurlijk verschrikkelijk zonde!
Tot vrijdag en hier alvast een voorproefje van "het bos".
Groetjes,
Marion

Zijn zulke vreemde dingen, die bellen, dat je daar nou net niet in kan bijten!

 

Zo dat waren best wel een paar drukke dagen voor mij als hond.

Eerst moest ik op vrijdag de hele dag mijn vrouwtje gezelschap houden en troosten, omdat ze letterlijk zo ziek als een hond was.
Persoonlijk vond ik dat niet zo heel erg, want tijdens de knock out periodes van mijn vrouwtje op de bank heb ik die strijd toch mooi even gewonnen.
Voortaan lig ik dus ook op de bank.
Nou ja, moet ze maar niet ziek worden...

Zoals gewoonlijk moest ik zaterdag weer mee boodschappen doen en dat vind ik toch wel erg gezellig.
Ik krijg me daar toch een hoop aandacht op dat dorp, niet normaal...
En ja, zaterdagavond kreeg ik voor het eerst de hele avond een hondenvriendje op visite.
Ik kende hem al, want ik had al een paar keertjes met hem gewandeld, maar de hele avond binnen is toch anders.
Maar goed...Even een beetje wennen en toen was Jimmy mij wel zat.
Ik geloof dat hij me iets te druk vond, hihi!
Aan het einde van de avond was ik toch wel heel moe en toen ben ik lekker tegen hem aan gaan liggen en ben ik in slaap gevallen.

En vanochtend was het dan zover!
Ik mocht met mijn baasje naar puppycursus!
Toen ik uitstapte uit de auto vond ik het best wel een beetje griezelig, zoveel honden bij elkaar, maar ja baasje zei dat ik moest, dus ging ik maar. We hebben nog niet zoveel gedaan, het was meer een kennismakingsles en wat de oudere honden aan het oefenen waren, vond ik eigenlijk veel interessanter.
Wel heb ik lekker geravot met een boxer, die vond ik wel lief.
De instructeur vond me trouwens een hele knappe hond, omdat ik al zo goed luisterde en keek naar mijn baas.
Er was een mevrouw die mij wilde aaien en toen mijn baasje me riep, draaikde ik me om en rende naar mijn baas, logisch toch?
Zegt ze: zo die is arrogant voor een pup!
Nee hoor, zei de instructeur, ze weet al heel goed wie haar baas is, niks arrogant heel erg knap!Lekker puh!
O ja, mijn vrouwtje heeft nog foto's er bij gedaan van mijn minibaasjes, die ik stiekem toch best wel lief vind!
Dikke lebber voor mijn mama!
Poot,
Zita

Mijn Cane Corso Pup betekent:
- buiten discussieren over de te nemen route
- vol in de rem gaan bij de voordeur als het regent
- rillen als een juffershondje bij vrieskou
- knuffelig als een teddybeer
- zeuren, bedelen en praten bij de snoepkast
- meer warmte dan een kruik in de avonduren
- een clown op het strand
- een atleet in het bos
- een pijnlijke neus na het stoeien
- een boel extra warmte en liefde in huis
Mmmm...Zita begint toch al aardig op een boezemvriendin te lijken!
 

Wat een mooie aanwinst hebben jullie in Melany! Gefeliciteerd!
De postbode is net geweest met jullie hartstikke leuke verrassing!
Wat een prachtig foto album en een fantastische herinnering aan de babytijd van Zita.
Gisteren ben ik met Zita met de metro geweest en dat vindt ze toch wel rare dingen.
Vooral openschuivende deuren zijn best eng, maar uiteindelijk doet ze het dan toch.
Ze groeit verder als kool en is lekker eigenwijs en ondeugend.
Ze mag bij ons niet op de bank, maar als we even de kamer uit zijn, doet ze dat lekker stiekem toch.
Als je dan weer terug bent, begroet ze je hard kwispelend alsof ze wil zeggen: maar je vindt me toch lief?
Wat ons heel erg verbaasd, is dat ze buiten heel goed luistert.
Ze volgt al heel goed, trekt niet aan de lijn, komt naar je toe als je haar roept en we zijn ook heel benieuwd wat ze op puppy cursus zal gaan doen zondag.
Marco is vanochtend met Zita naar het strand geweest en hier zijn de foto's van.
Was ditmaal moeilijk kiezen, zulke leuke!
Tineke en Corine, nogmaals bedankt!
Groetjes van ons allemaal en een lik van Zita!
Marion

En nog een filmpje.

 

Zo, daar zijn we weer!
Met ons kliedermeisje gaat het helemaal goed hoor! Zita heeft (ff afkloppen!) nu al 2 dagen geen ongelukjes meer gehad en we hebben het gevoel dat ze het nu best gaat begrijpen.
Dat mag ook wel, want als je de commando’s zit, blijf, af en hier al begrijpt als je 12 weken bent, waarom snap je dan niet dat je buiten moet plassen en niet binnen?
Verder hebben we best wel 2 drukke dagen achter de rug.
Laura is ziek (ze heeft pseudokroep) en Zita snapt niet zo goed, waarom Laura zo rustig is.
Ze drukt vaak haar snuit in het handje van Laura: zo van, he waar blijf je nou? Wanneer gaan we weer rennen?
Dinsdag is ze weer mee boodschappen gaan doen en dat vindt ze leuk hoor!
Ik ben even alleen de supermarkt in gegaan, zodat Marco met haar kon oefenen om even buiten te wachten.
Geen piep of niks, keurig op haar kontje zitten en op haar gemakje rondkijken.
In de auto gaat ook goed, heel even protesteren en dan gaat ze gewoon lekker liggen!
Gisteren zijn we naar de dierenarts geweest en hij was nu al wat enthousiaster als de vorige keer.
Hij vond haar nu een echte hond worden en wat hem verbaasde was, dat Zita lang niet meer zo timide was als de vorige keer.
De prikjes ondergaan, alles was goed en ze weegt nu al 11 (!) kg schoon aan de haak.
Alleen gaf hij haar een brokje, omdat ze zo braaf was geweest en ja, dat laat onze Zita liggen.
IK WIL EIERKOEK!
Da’s best wel grappig, want we hebben van de week een klein “eierkoekdrama” gehad!
Laura had een stuk eierkoek en zat dat lekker op te smikkelen op de bank.
Ik was even bezig in de keuken en ik hoor opeens heel hard: Nee, Zitaaaaaaaaaaa!!!!
En gelijk een hevige huilbui…
Je raadt het al, Zita had heel snel het stuk eierkoek uit Laura’s handje gehapt.
Tegenwoordig eet Laura eierkoek op het aanrecht, hihi
Groetjes van ons allemaal,
Marion

We hebben Zita gewogen bij de dierenwinkel, madam is al 9,8 kg!
Las gisteren trouwens dat Enzo blaasontsteking heeft, arm beessie.
Nou maakt Marco zich ook best wel zorgen, want Zita wil nog steeds niet zindelijk worden!Poepen doet ze 9 van de 10x wel buiten, maar met plassen heeft ze best regelmatig nog een ongelukje.
Vannacht heeft ze voor de 4e keer in haar bench geplast en ze slaapt gewoon door. We hebben ’s nachts de babyfoon aanstaan en we horen haar niet piepen of niks.
En ik geloof dat Marco zich daar het meeste zorgen over maakt, dat ze het niet aangeeft (nog) dat ze moet.
Heb jij nog tips of aanwijzingen hoe we dit het beste moeten aanpakken?
Verder hebben we gisteren Marco zijn verjaardag gevierd, dus een hoop visite, en ze heeft zich heel erg goed gedragen.
Iedereen is verliefd op haar, ooh, wat is ze lief en wat een rustig hondje (ja, nog wel!)!
O ja, als je graag een keer de slappe lach wil krijgen moet je vooral Zita en Shaggy (de kater) in 1 kamer neerzetten!
Hond op de loop voor kat en rennen maar!

We hebben trouwens wat gevonden om haar te belonen, eierkoek!
Helemaal geweldig!

Groetjes,
Marion
 

Daar zijn we weer eventjes met een update!
Het heeft effies geduurd, want we hebben het eigenlijk best wel druk.
Waarmee weten we eigenlijk niet, maar we denken dat het voornamelijk in het combineren van Zita met de kids zit.
Verder hebben we afgelopen weekend het dressoir gesloopt, zodat de kinderen en Zita wat meer ruimte om te spelen hebben en niet constant op elkaars lip zitten in de huiskamer.
Met Zita gaat het hartstikke goed!
Ze groeit als kool, dus we hebben een nieuwe voerbak (op zo’n standaard) gekocht en dat eet toch wel lekkerder.
Ook heeft madam een nieuwe halsband, want die van jullie werd nu toch echt te klein.
Sinds ze bij Bounty (pfff…wat zal jij trouwens blij zijn geweest gisteren dat ze niks gescheurd had) is geweest en een paar keer met Jimmy op stap is gegaan, lijkt het wel of ze een soort van metamorfose heeft ondergaan.
Het is van een wat timide en verlegen pup opeens een heel vrolijk en best zelfverzekerd hondje geworden!
Bijna iedereen, en vooral kinderen, kan rekenen op een enthousiaste begroeting met een staart die op volle toeren draait.
Buiten met andere honden gaat ook steeds beter.
Haar voorpoot gaat regelmatig omhoog, zo van “ik wil wel met jou spelen”.
Zondag waren vrienden van ons eventjes op visite en Laura zat bij hun op schoot en daar moet ze dan wel bij zijn, want dat is toch wel effies Zita’s speelpop.
Als je het over uitdagen hebt, die twee samen kunnen het goed hoor!
Ze is nog niet helemaal zindelijk, af en toe een ongelukje heeft ze nog wel.
’s Nachts gaat het tot nu toe super, ze slaapt in haar bench van 12 tot 7.
Woensdag gaat Marco naar de voorlichtingsavond van de puppycursus en dan gaan ze vanaf 10 februari echt beginnen!
Heel veel groetjes van ons allemaal uit Poortugaal en een lik van Zita!
Marion

Wat doe je met een stukje appel??

Vandaag zijn Marco en Zita even op visite geweest. Zita wist nog heel goed wie we waren en we werden enthousiast begroet. Wat is ze gegroeid in 2 weken!
Zita was in huis enthousiast opzoek naar broertjes en zusjes, helaas die waren er niet. Maar mama was er wel. Die Bount was helemaal blij om haar kind weer te zien, ze begroete haar enthousiast en ook Zita wist nog goed dat het mama was. Ze probeerde ook steeds of ze nog een slokje kon krijgen maar daar keek Bounty maar boos bij;-)
Hallo ben je er weer...
....dank je wel Marco dat ze weer even hier mag zijn..
....dank je wel, dank je wel, dank je wel!
Wat doet mama raar...
Kom schatje even spelen met mama
Ok dat vind ik leuk;-)
Wat doet mama nu weer, met die knuffel?
Moet ik daar aan trekken?
Best leuk dat spelen, maar eigenlijk wil ik gewoon weer wat drinken bij mama..;-)
Het oude vertrouwde tafeltje nog steeds lekker om onder te liggen.
We vonden het erg leuk om Zita weer te zien. Marco bedankt voor je bezoekje.
 
Wisten jullie dat...Ik Zita heet, maar nog niet altijd luister en
                     dat mijn baasjes dan maar puppie roepen.
Wisten jullie dat...Ik denk dat ik dan te eten krijg.
Wisten jullie dat...Mijn staart nu op volle toeren draait en
                     dat-ie dat vooral doet als ik kinderen zie.
Wisten jullie dat...Ik ze dan bij voorkeur gelijk om wil gooien, maar
                     dat mijn vrouwtje dat niet zo leuk vindt.
Wisten jullie dat...Datzelfde vrouwtje het volgende bezoek aan de H&M al gepland heeft.
                     Dit komt, omdat in kleding hangen mijn favoriete hobby is.
Wisten jullie dat...Ik helemaal niet bang ben voor een poedel, maar
                     dat wel ben voor een zwarte kat in het donker.
Wisten jullie dat...Ik de mooiste oogjes van de hele wereld heb en
                     dat ik ook een echte kroelkont ben.
Wisten jullie dat...Ik dat het liefst bij mijn baasje doe.
Wisten jullie dat...Het meisje van de dierenwinkel wist dat ik een Cane Corso ben en
                     zij het een fantastisch ras vindt.
Wisten jullie dat...Ik al een uurtje alleen kan blijven en
                     dat mijn baasjes dat razend knap vinden.
Wisten jullie dat...Ik vanmiddag weer naar het strand ben geweest en
                     dat ik daar heel veel honden heb gezien.
Wisten jullie dat...Ik dat nog niet zo zie zitten.
Wisten jullie dat...de wereldberoemde Edje Aldus, weerman van TV Rijnmond, mij geaaid heeft en
                     dat hij mij een heel mooi Italiaantje vindt.
Wisten jullie dat..Dit het einde is van wisten jullie dat!
 
Lik van Zita!
Wat een drukke dagen weer!
Vandaag is Marco met Zita naar de dierenarts geweest en jawel, ze heeft de primeur, ze is de eerst Cane Corso in de praktijk.
Met als gevolg dat we te horen kregen, of we wel wisten waar we aan begonnen waren, zeker met kleine kinderen enz. enz.
Marco antwoorde daarop dat we juist deze hond hadden uitgezocht om zijn sociale karakter naar kinderen toe, zei hij, als ik zeg dat 2x2 = 5 waar is, geloof je dat toch ook niet.
Wat hem het meest zorgen baarde, is dat Zita een heel timide pup is en dat we heel goed moeten opletten dat het (in zijn woorden) geen angstbijter wordt.
Nu moet ik hem wel gelijk geven in het feit dat ze heel timide is.
Marco en ik hebben het daar nu al eigenlijk dagelijks over. In huis is ze heel makkelijk, heel lief, in de bench gaat het goed, maar ze komt nooit en te nimmer enthousiast op ons af als een van ons de deur binnenstapt.
Als we naar het grasveld lopen om haar uit te laten, loopt ze ook echt niet dapper met ons mee. Of we nu op ons kop gaan staan, snoepjes geven of wat dan ook, ze vertikt het! Behalve als Danique en/of Laura meegaat dan wil ze lopen.
Het enige waar ze op af wil gaan, zijn kinderen, of het nu binnens- of buitenshuis is.
Heeft ze echter door dat ze naar huis gaat, dat gaat haar neusje vliegensvlug naar de grond en speert ze als een raket op haar doel af, namelijk de voordeur.
Of dat nu komt door haar aanvaring met haar buurtgenoot van van de week, we weten het niet...
Van de week is Marco met Zita en nog een moeder van Danique haar school en haar hond het bos ingegaan. Dat vond ze wel helemaal leuk, want aan die goedsul van een Atos kon ze zich een beetje optrekken en hem uitdagen.
Vanochtend is hij nog met Zita naar het strand gegaan, ook dat vond ze ook helemaal niks!!
Stokstijf stil stond ze, met de staart tussen haar pootjes.
Met een hoop overredingskracht is ze dan toch meegegaan, maar dat ging echt met frisse tegenzin.
Als alles goed gaat, gaan we zondag weer even naar het strand met de hondenclub, speciale puppywandeling.
Maar goed. De medische kant dan. Zita is flink gegroeid. Ze weegt nu 7,7 kg, dus dat is netjes. De dierenarts vond haar iets schriel, maar dat vond hij juist goed.
De oortjes waren schoon, we moesten goed op haar oogjes letten en hij vond haar erg los in de achterhand.
Als de ouders (als het klopte wat Marco zei, hij was de papieren vergeten) inderdaad HD-vrij waren, kon dat misschien nog goed komen.
Het rare is, dat ik deze dierenarts al ruim 15 jaar ken en het altijd een hele fijne dierenarts vind.
Over drie weken mogen we terug komen.
Dus ja, toch wel even een dubbel gevoel.
Voor de rest is Zita gewoon een scheetje.
Het is een echte kroelkont en van de geluiden in huis kijkt ze niet meer op of om.
De oppasdag gisteren met mijn ouders is ook helemaal goed gegaan en ook zij vinden Zita een schat.
De laatste 2 nachten heeft ze van half 12 tot 7 uur rustig geslapen in de bench en was ze zelfs later wakker dan de kids.
En ach...We zijn echt allemaal al wel verliefd op d'r hoor!
Groetjes en een lik van Zita,
Marion
Het "gewone" leven hier in Poortugaal is weer begonnen, alleen nu met Zita in da house, dus soms met wat passen en meten.
Tot nu toe gaat het allemaal heel erg goed.
Marco is vandaag weer gaan werken en Danique moest weer naar school, dus ik en Laura hadden Zita voor een groot gedeelte van de dag voor ons zelf.
Wat ook betekende dat onze dappere kleine meid voor het eerst eventjes alleen thuis moest blijven , want ik moest Danique vanochtend naar school brengen en naast een buggy lopen en dan ook nog een triljoen kinderen (in haar optiek dan) bij elkaar vond ik iets teveel van het goede op een maandagochtend.
We hadden in het weekend geoefend en we hebben haar in de bench gedaan, radio aan, en een tot straks Zita en weggegaan.
Marco heeft nog eventjes 5 minuten voor de voordeur gewacht, maar heeft nieks gehoord en toen ik thuis kwam, lag ze gewoon diep in slaap.
Toen ik Danique tussen de middag uit school ging halen, lag ze al in de bench. Dus huppattee, zelfde ritueel.
Alleen met 1 verschil...
Toen het 12 uur was, ging het luchtalarm af. Oepsie, eerste maandag van de maand. Maar nee hoor, geen reactie, ze lag nog gewoon op 1 oor.
Om kwart over drie is Zita wel meegeweest en al die mensen bij elkaar en de kinderen die de school uit kwamen rennen, nou het deed haar maar weinig!
Verder hebben we vandaag het uitlaten geoefend en ze is gewoon heel bijdehand. Laura ging elke keer lopend mee en ja die is nu eenmaal niet zo snel.
Als ik zeg: Zita waar is Laura?, dan gaat ze zitten en wacht netjes tot Laura er is en gaat dan weer verder op weg.
Met naar binnen gaan, wacht ze keurig tot iedereen binnen is en dan komt zij!
Alleen met spelen (en dat is logisch) is ze soms wel wat ruw, maar goed...Ik of Marco gaan er gewoon steeds tussen zitten en dan gaat het meestal goed. Vanochtend trok ze Laura haar slofje uit en die kleine staat dan haar vrouwtje wel: Zita, Aula nu boos! Met een bezwerend wijsvingertje!
De bench wordt in ieder geval steeds meer met rust gelaten en de meisjes zijn zich er wel van bewust dat Zita tandjes en nageltjes heeft.
Vanmiddag hebben ze nog heerlijk in de tuin gevoetbald en dat was dolle pret, Alleen die schommel he...Dat die kinderen daar heen en weer in gaan, daar moet je toch wel ernstig van gaan blaffen.
Vannacht was niet zo'n heel goede nacht, ze heeft best wel effies gepiept, maar goed. Marco gaat vanavond gewoon boven slapen en we gooien de babyfoon in de strijd. Als we haar horen, gaan we via de babyfoon proberen om sssssttt... te zeggen! We zien het wel!!
Groetjes en een lik van een ontspannen en vrolijke Zita,
Marion

Het zal nu wel stil zijn bij jullie in huis, wennen hoor!
Hier eventjes een verslagje van de afgelopen nacht en vandaag, want je beleeft een hoop als pup.
Zita doet het hartstikke goed. Vannacht heeft ze lekker in de bench geslapen. Ze heeft heel eventjes gepiept, maar dat was zo weer over. Om 3 uur wilde ze even naar buiten en om half 7 werd ze daarna pas weer wakker. Klasse!
Ze slaapt dus gewoon door een dromende Laura en een miauwende demente kater heen.
Verder heeft ze maar 2 ongelukjes binnenshuis gehad, waarvan eentje van de schrik. Stomme stofzuiger ook!
De ontmoeting tussen Zita en de katten gaat redelijk wel. Zita weet nou nog niet helemaal precies wat voor gekke wezens dat precies zijn, katten. Scooby (het poesje) laat zich nog niet zien, maar onze kater wel! Als Zita naar buiten gaat, gaat hij gewoon in de deuropening van de huiskamer zitten met een houding van: Hela, klein mormeltje, kom hier nou maar eens langs. Ze delft nog het onderspit, maar ze trekt zich er aan de andere kant ook nergens wat van aan.
Ook zijn we vandaag met zijn allen naar de dierenwinkel geweest. Dat vond ze wel heel erg interessant. Ze heeft Lotje, de ruwharige teckel ontmoet en vond dat ook maar een raar geval. Ze keek wel al erg om zich heen of de kids nog wel in de buurt liepen, anders ging madammetje geen stap verder!
Een uurtje gelden schoot ze buiten met Marco wel heel erg in de paniek, omdat vanuit het niets een 60 kg zware soortgenoot (ook nog een zwarte Cane Corso) van een paar deuren verderop van binnen naar buiten op haar afgerend kwam. Gelijk op haar ruggetje en ze liep als een raket weer naar binnen. Als ze buiten is geweest, blijft ze al netjes op de mat zitten om haar pootjes af te laten vegen.
In huis is ze nog best rustig. Ze kijkt om zich en ze speelt wel af en toe, maar ik het het idee dat ze toch nog wel erg moet wennen aan de K3 dansconcerten die Danique en Laura voor haar geven en de maaltijden die ze voor "nep" voor haar koken en neerzetten, want wat moet je daar nu weer mee?
Zoals beloofd een paar foto's van onze lieverd.
Groetjes,
Marion
PS: Zita wil gewoon geen snoepje. Bleeeeeeeeeeeeeh! Je ziet het d'r denken, kauwstaafjes wel, die zijn leuk, maar SNOEPJES ?!?

Hier ben ik dan met een berichtje uit Poortugaal.

 

Danique en Laura liggen op bed en Zita heeft nu net voor het eerst echt met Marco en mij gespeeld. Ze kwam echt los en we hebben haar staartje nu ook echt zien kwispelen en haar "wrauw" en "blaf" nu ook echt gehoord!

 

Nadat we afscheid van jullie hadden genomen (met een brok in onze keel, kunnen jullie wel!) zijn we dan op weg gegaan naar huis.

Ze heeft zich goed gedragen onderweg, ook al konden we best horen aan haar (af en toe) gepiep dat ze het maar heel erg vreemd vond.

Marco heeft Danique en mij er vlakbij huis uitgezet, zodat ze lekker kon gaan plassen en net op dat moment konden  we dus volop meegenieten van de worstjes die ze nog bij jullie had gegeten!

Het gras vond ze maar raar! Ze heeft wel netjes geplast en (dat vond ik echt super!) ze keek niet op of om toen er 2 brommers voorbij raasden en er ook nog eens een metro op zo'n 2 meter afstand voorbij kwam zetten.

Als je haar naam roept, komt ze al naar je toe en vooral Danique vindt dat helemaal leuk.

 

Eenmaal thuis viel ze in de huiskamer bijna gelijk in slaap en Marco heeft haar in de bench getild en daar heeft ze heerlijk uitgedut. Ze heeft wel daarna gelijk 3x effies in huis geplast, maar buiten heeft ze ook na het eten netjes haar behoefte gedaan en geplast. O ja, en ze loopt nu al een stukje aan de riem mee.

 

Als ze het zat is, loopt ze gewoon terug naar haar bench (eigenlijk net als bij jullie) en gaat daar lekker liggen.

 

Danique is vandaag heel lief met haar geweest. Ze heeft Zita haar eigen gangetje laten gaan en dat leverde een paar kroelmomentjes en likjes op. Toen Laura thuiskwam van het kinderdagverblijf schrok Zita wel even (het enthousiasme van de kids werd iets teveel) en moesten we even streng worden met de meisjes. Daarna ging het boven verwachting goed en toen Marco met Zita naar buiten ging, moest Laura zelfs huilen: "Zita binnen toe!".

 

We willen jullie bedanken dat jullie met zoveel liefde de puppies hebben grootgebracht en echt wat een lieverd hebben jullie ons toevertrouwd!

 

Op naar de 1e nacht, Marco's slaapzak hangt al klaar. Hij krijgt het nog moeilijk, want ze wil absoluut de tuin nog niet in!

 

Tot gauw!

 

Marion

 

Foto's volgen zsm. Zoals gweoonlijk was ik vergeten de batterij op te laden.

 
 
 
[ vorige]