Amico del Petto Jessy Kira

In memoriam

23-01-2005 - 04-12-2013

 

Dag allerliefste Kira,

We zagen je voor het eerst net 3 weken oud met je broertjes en zusjes, alle zes even koddig en lief, maar ik wist het meteen. Je zat, als een prinses, in het midden van de nestbak een beetje mooi te zijn. Ja, toen had je al een groot gevoel voor drama en ik dacht:  “dat is haar!”. Eén probleem Corine zelf had haar keuze nog niet gemaakt en moest nog kiezen tussen Benga en Kira (toen nog Jessy). Gelukkig voor ons werd het Benga voor Corine en zo kregen wij onze Kira.

En wat hebben we met je geboft en van je genoten. Vanaf dag één hoorde je bij ons en wij bij jou. In de ruim 8 jaar dat we je bij ons mochten hebben, hebben we veel meegemaakt met elkaar. Samen hebben we gevechten geleverd na operaties, lange wandelingen gemaakt, veel gezwommen, veel “gesprekken” gevoerd, veel gespeeld, heel veel geknuffeld en van elkaar genoten tijdens onze “honden vakanties”.

Altijd was je even vrolijk. Jij was onze droomhond. Je was lief, stoer, moedig, van tijd tot tijd een echte drama-queen, aanhankelijk, een waterrat, onze zonnekoningin, een “regelteef”, een doorzetter en een gezellige “prater”, kortom je was een verwante ziel en ongelofelijk trouw.

Nu, 10 maanden nadat we afscheid van je hebben genomen mis ik nog dagelijks je knuffel en je ogen die me altijd en overal volgden en Fred mist zijn kameraadje nog elke dag. Maar toen je op 28 november 2013 tijdens onze wandeling voor het naar bed gaan een beroerte kreeg en er ondanks al onze pogingen geen acceptabele verbetering meer optrad. Toen vond ik dat het genoeg was, dat je niet meer hoefde te vechten, niet voor ons. De moeilijkste beslissing ooit, maar je verdiende het en het was het enige dat we nog voor je konden doen.

 Nadat iedereen afscheid van je genomen had ben je thuis, op je eigen kussen en met je lieve koppie, zoals zo vaak, geruststellend op mijn dijbeen, net of je wilde zeggen “El, het is goed zo”, op woensdag 4 december om 4 minuten voor half zes ’s middags, ingeslapen. Die avond hebben we je zelf weggebracht. Nog steeds onwerkelijk, maar voor jou was het goed.                                                    

Wij hebben onze herinneringen en de wetenschap dat we de meest bijzondere en liefdevolle hond van de wereld hebben gehad.

Lieve, lieve Kira, je zult voor altijd een deel van ons blijven. Bedankt voor je trouw en onvoorwaardelijke liefde, rust nu maar zacht.

 

03-02-2013
We hebben een bezoekje gebracht aan Kira. Het was alweer 1,5 jaar geleden dat we haar hadden gezien. Bij de deur werd er luid geblaft totdat we haar ineens weer erg bekend voorkwamen;-) Het geblaf veranderd in 'gepraat', gedraai en gekwispel. Het is altijd zo grappig om te zien hoe erg Kira op mama Bounty lijkt. Ze is een heerlijke drama queen en best een beetje een verwende:-) Inmiddels is ze officieel bejaard, wij vinden haar er nog erg goed en fief uitzien. Fred en Ellen vertelde wel dat ze met wandelen toch steeds meer last krijgt van haar van voorpoot, waar de pezen zijn doorgesneden. Ondanks dat en alle eerdere mankementen die ze heeft gehad, blijft ze haar heerlijke, vrolijke zelf, toppertje!
Fred en Ellen wij vonden het erg gezellig weer eens bij jullie te zijn en alle verhalen te horen, bedankt!
En nog wat foto's van madam:

Ellen verteld, Kira luistert aandachtig:-)
Op haar sofa, aan het 'praten'
Dit plekje bevalt me wel

30-08-2011
Kira heeft weer 2 weken bij ons gelogeerd. Helaas voor 'de zonnekoningin' viel deze vakantie een beetje in het water en was het deze keer niet echt mooi weer dus was ze Kira af en toe best verdrietig. Maar als de zon scheen vond ze het heerlijk en even met Biker naar het strandje is natuurlijk altijd feest.

Nog even poseren:
En samen: allebei hadden ze er de balen van, hihi

06-04-2011
Met Kira is gelukkig alles goed, maar het is wel duidelijk dat die twee doorgesneden pezen in haar rechter voorpoot toch een echte handicap zijn voor haar. Om bij het begin te beginnen, dat is de laatste controle bij Dijkshoorn. De rechterknie is in principe goed, zat nog een beetje speling in en ze had deze keer wel erg veel spier verlies. Dus omdat we nog niet met haar konden gaan zwemmen omdat het water veel te koud is kwam  prof. Hazewinkel met het idee van Hydrotherapie. Thuis gekomen wij meteen op zoek naar een goede praktijk waar ze hydrotherapie hadden. Er bleek er één te zitten in Schagen, een klein uurtje rijden van Zaandam. Wij gebeld en geïnformeerd en zo kwamen wij terecht bij Lonneke Haan, dierfysiotherapeut. Lonneke heeft contact gezocht met Dijkshoorn ivm met alle medische gegevens van Kira en een paar dagen later zaten wij voor het eerst bij Lonneke. Een leuke meid en ondanks dat Kira trilde als een rietje vond ze haar ook wel erg lief, want nadat ze onderzocht en gemasseerd was kreeg Lonneke zomaar een lebber van haar. Lonneke vertelde ons dat naast het verlies aan spierweefsel ook de hamstrings erg kort waren in beide achterpoten, maar rechts heel erg. Dus moesten deze door massage en oprekken eerst weer iets langer gemaakt worden. Lonneke heeft mij geleerd hoe dat moest en dat moest ik dan zo vaak mogelijk doen als voorbereiding op de hydrotherapie. Drie dagen later kon Kira voor het eerst in “de bak”. Fred en ik waren natuurlijk bang dat ‘madam’ zou weigeren om er in te gaan, want je weet hoe ze kan zijn. Maar dat viel mee, ze liep er netjes in, wij gauw de deur omhoog en toen eerst een klein laagje water erin zodat ze kon wennen. Daarna weer iets hoger en tenslotte zo hoog als nodig was voor haar. Toen moest de loopband natuurlijk nog aan zodat ze kon leren wat de bedoeling was. Nou je begrijpt Kira vond het helemaal niets, wel had ze al gauw door dat ze moest lopen omdat het anders fout zou gaan. Maar ze trok er een snuitje bij van ‘HELP’ en natuurlijk zocht ze met haar ogen steun bij Fred en mij (en dat doet ze nog steeds bij Fred want ik kan helaas niet altijd mee) Dit hele gebeuren moest eerst 2 keer per week en daarna 1 keer per week.
Nou ze vindt het nog steeds niets, maar zoals altijd doet ze het wel allemaal heel zoet. En het belangrijkste is dat beide hamstrings al een stuk langer zijn, waardoor ze beter loopt en ook haar spieren zijn toegenomen. Maar goed. Lonneke die natuurlijk heel goed kan zien wat er niet goed gaat met lopen in die ‘waterbak’, want die is helemaal van glas,  vertelde ons van een dierenorthopedist  Arjan Hodes, die braces en andere aanpassingen maakt voor dieren. Dit is de enige in de Benelux die dat doet en hij is nog goed ook. En Lonneke vond dat wij er eens over moesten denken voor Kira of het een idee was om hem om advies te vragen  of er voor haar mogelijkheden zijn, omdat Kira nu haar pols op een heel onnatuurlijke manier belast en de vraag is wanneer dit fout zou gaan. Wij, als leken, hebben natuurlijk alleen maar aan de problemen gedacht die er zijn voor de onderkant van haar voetje en bij haar pols hebben wij nooit stilgestaan. Dus wij gebeld met Dierenorthopedie Hodes in Arnhem, ons verhaal gedaan en gevraagd wat zij er van dachten. Nou zij dachten wel degelijk iets te kunnen betekenen voor Kira, maar ze zouden dan eerst contact opnemen met Lonneke en ze zouden Kira moeten zien voor ze dat zeker konden zeggen. En als Kira er niet mee geholpen zou zijn zouden ze dat ook eerlijk zeggen. Er zat voor ons dus niets anders op om naar Arnhem te vertrekken en met Arjan Hodes te kijken naar de eventuele mogelijkheden. Inmiddels zijn we daar geweest en ze gaan dus een zogenaamde carpaalbrace maken voor haar, waarbij ze meteen haar voetje meenemen. Ze maken de brace zo dat ook haar voetje beschermd wordt aan de onderkant. Omdat e.e.a. natuurlijk helemaal op maat gemaakt wordt is Kira ook meteen in het gips geweest hiervoor. De verwachting is dat met een week of 2 á 3 de brace klaar is en dan moeten we terug om deze te passen en eventuele kleine aanpassingen te doen. Daarna moet Kira langzaam aan de brace wennen en dan hopen we dat ze weer een stuk makkelijker kan lopen, zonder dat ze door haar pols/voetje zakt. Een heel verhaal weer, maar we hopen voor Kira dat het makkelijker voor haar wordt en ze niet steeds last heeft met haar schouder of dat er onder haar voetje weer iets stuk is aan haar kussentjes. Kira is gelukkig nog steeds Kira, ze blijft even lief en ook al is ze bang, bij de orthopeed ook weer, ze laat alles toe zonder een grommetje of wat dan ook. De orthopeed Arjan, zei zelfs “Kira zou wel ambassadrice kunnen worden voor ons”, zo lief liet ze alles weer over zich heen komen. Als de brace klaar is moeten we het gebruik langzaam opvoeren, maar de meeste dieren zijn binnen een week aan een hulpmiddel als dit gewend. Maar dat zien we dan wel weer.
Je moet maar eens op de site van Hodes kijken als je wilt, dat is
www.dierenorthopedie.nl , hier vind je ook allerlei referenties en nog veel meer hulpmiddelen naast carpaalbraces. Wij wisten niet dat er zoiets bestond voor dieren.

Nou, nu zijn jullie weer op de hoogte van alles. Met jullie ‘monsters’ alles goed? Geef ze maar een dikke knuffel van ons en ook een dikke knuffel voor jullie en natuurlijk een lebber van Kira.
 

19-01-2011
Het gaat goed met Kira! Afgelopen vrijdag zijn we nog met haar bij Dijkshoorn geweest voor 2 ondersteunende injecties (in haar knie en in haar voorpootje). Want natuurlijk speelde haar rechtervoorpootje weer op na de extra belasting van de afgelopen weken. Maar ze is helemaal niet down geweest en dat is toch wel het aller belangrijkste. En langzaam maar zeker loopt ze elke keer een stukje beter. Over 3 weken hebben we hopelijk voorlopig onze laatste afspraak bij Dijkshoorn.

Het is jammer dat we nog niet met haar kunnen zwemmen voor haar spieren, maar dat is gewoon nog te koud. Maar ook dat komt wel weer. Voorlopig is ze nog steeds de liefste “knuffel” voor ons die er bestaat, ook al is ze door en door verwend. En ondanks dat ze niet zwemt is ze dit keer ook goed op gewicht gebleven. We weten eigenlijk niet precies wat ze nu weegt maar haar modelletje is goed. We hebben haar dit keer meteen op half rantsoen gezet, met 1 keer per week wat extra’s in de vorm van een half  kippetje en ook d’r kauwbotjes en dergelijke kon ze op deze manier gewoon blijven krijgen. Kortom voorlopig allemaal tevreden.

Zondag krijgt ze natuurlijk als jarige jop ook wat extra’s, want dan wordt ze inderdaad alweer 6 jaar. Wat is er een hoop gebeurd in die 6 jaar, niet alleen met Kira maar met het hele eerste nestje van Bounty. Natuurlijk zullen we ook daar zondag bij stil staan, want dan vind ik toch dat we maar boffen met onze Kira hoor!!!

Hoop dat het bij jullie ook allemaal goed gaat. Hoop gauw weer even te kletsen met elkaar. Knuffels voor alle “monsters” en tot gauw!

06-12-2010
Wat we al bijna twee jaar verwachten is vrijdag 26 november dan toch gebeurd, de kniebanden van Kira’s rechterachterpoot zijn afgescheurd. In maart 2009 bij haar linkerachterpootje had Dijkshoorn het natuurlijk al voorspeld, maar tot nu toe was het steeds goed gegaan. Ik heb meteen contact opgenomen met Dijkshoorn en afgelopen vrijdag is Kira geopereerd.

De operatie is goed verlopen, maar dan krijg je natuurlijk een hoopje ellende mee naar huis. Zaterdagmiddag heb ik nog even gebeld met Dijkshoorn omdat we ons een beetje zorgen maakte, Kira wilde nog steeds niets drinken en ze had ook nog steeds niet geplast ofzo. Dijkshoorn adviseerde gewoon af te wachten en hij had gelijk want een uurtje later wilde ze, na het verorberen van twee kippenvleugeltjes, wel iets drinken en daarna gaf ze aan dat ze naar buiten wilde.

Verder is ze natuurlijk gewoon erg zielig en dat vindt ze zelf ook dus wil ze het liefst dat je constant naast haar zit/ligt of wat dan, ook als je maar bij haar bent. Inmiddels is ze wel 200% beter dan vrijdag natuurlijk, d’r oogjes hangen niet meer en haar blik is ook weer helder.  Vanmorgen lukte het ook al om te blaffen en grommen (al liggend hoor)naar de verwarmingsmonteur dus ……. het gaat beter en we gaan er van uit dat ze na een week of acht weer volledig op de been is. Maar goed dat zien we wel weer, voorlopig gebruikt ze de poot nu helemaal niet maar trekt hem op en hobbelt op drie poten rond als ze zich wil verplaatsen. Maar dat is misschien wel beter voor het gewricht, dan heeft dit extra rust. Maandag 13 december moeten we terug voor controle en het verwijderen van de hechtingen.

Als er nieuws is laat ik het natuurlijk weer even weten.

Liefs en een knuffel aan alle “monsters”,

Fred en Ellen
 

03-11-2009
Verder wil ik jullie nog even laten weten dat we vorige week weer voor controle bij dr. Dijkshoorn waren en dat alles nu echt weer goed is met Kira. Het heeft wat langer geduurd met haar knie, maar dat kwam natuurlijk ook omdat haar rechterelleboog eigenlijk nog niet helemaal 100% was en ook haar rechtervoetje blijft natuurlijk een handicap. Verder was prof. Hazenwinkel er ook en hij vond Kira er prachtig uitzien (en dat is natuurlijk mede dankzij jullie!!!). Afgelopen vrijdag heb ik haar hier nog even laten wegen, dat doen we om de 14 dagen om te checken of ze niet teveel of te weinig afvalt. En Kira weegt nu 39,05 kg en ze ziet er prachtig uit. Dus je begrijpt wij hebben nu niet meer alleen de allerliefste Cane Corso, maar ook de allermooiste.

Nee even zonder geintjes, Kira is erg netjes afgevallen en jullie hadden gelijk dat was ook nodig, vooral voor haar gezondheid. En mede dankzij jullie is dat erg goed gelukt en ze krijgt toch elke dag een bullepees om te knauwen en af en toe een parmabeen. Alleen krijgt ze geen tussendoortjes meer en de beloningen tijdens het wandelen zijn dieet brokken van Hills. Zo’n dieetbrok gebruiken we als “snoepje” ipv al die andere hondensnoepjes die ze eerst altijd kreeg.

Liefs en knuffels voor de “monsters

23-08-2009
Kira heeft weer 3 weken bij ons gelogeerd. Inmiddels is ze alweer een week lekker thuis maar we kwamen er tot onze schrik achter dat we helemaal vergeten zijn om de foto's te plaatsen...Hoe kunnen we nu het beste paard van stal vergeten!?;-)
Kira is een echte Italiaanse dame en houd dus van mooi weer. Gelukkig was het dat toen ze bij ons was dus mevrouw had het wel naar d'r zin. Kleedje buiten, zonnetje erbij en Kira kan de boel in de gaten houden:-) Diezel is ook nog een week geweest toen Kira er was en ze vondt het wel stoer zo'n grote neef! En handig want als je ergens niet bij kan dan lukt het Diezel wel:


He, pak jij die doek ff voor me?

Ik wil hem hebben!

Zo dat heb ik goed geregeld, nu blijf je er van af!
Nog even samen poseren:

 

19-06-2009
Alles goed bij jullie? Even een kort berichtje.
Hier gaat het goed.
Afgelopen zondag hadden we een hele goede dag. Na het zwemmen in het Twiske was Kira zo vrolijk, dat we echt ouderwets om haar moesten lachen. Ze ging voor ons uit lopen met een stokje en als ik dan net deed of ik het ging pakken dan ging ze snel het hoge gras in om zich te verstoppen en zo te ontsnappen. Echt fijn, weer een keertje. Natuurlijk is elke dag anders en heeft ze ook weer een dag dat we vinden dat het minder is, zoals ze loopt. Maar .. ze is wel vrolijk en dat vinden we wel heeeeel belangrijk. Maar goed het blijft moeilijk dat ze niet even met je kan babbelen.
Ik heb vandaag de mail met brief naar de therapeut in Castricum gestuurd, dus ben benieuwd naar zijn reactie. Maar dat horen jullie natuurlijk wel.
Verder heb ik van een collega een mooi en leuk artikel over Cane Corso’s gekregen. Ik heb er een pdf bestandje van gemaakt zodat ik het door kan sturen. Misschien kennen jullie het artikel al, maar ik kon het toch niet laten om even door te sturen. Ik hoor het wel. Tot gauw, veel liefs en knuffels

06-05-2009
Eindelijk de beloofde foto’s van Kira.

Heb vandaag ook de uitslag van het lab mbt de waarde van haar schildklier gekregen. Normaal moet de waarde liggen tussen 19 en 45 en Kira zit precies op de ondergrens 19.

In overleg besloten om nu toch geen medicijnen hiervoor te geven, maar het even aan te kijken. Als wij vinden dat ze toch wel droevig is dan kunnen we meteen contact opnemen met Dijkshoorn.

Maar we vinden eigenlijk dat het op het moment wel mee valt, natuurlijk ze is wel anders, maar wij denken toch wel happy. Ze kan af en toe tenminste weer lekker gek doen en zo overdreven met haar kont draaien dat ze amper nog kan lopen.

Zoals je op de foto’s wel ziet kan ze nog steeds heel goed zwemmen en als we de deur uitgaan en we langs de tas moeten lopen met mijn “waterbroek” duwt ze altijd even haar neus tegen de tas op een manier van “hé, vergeten jullie niet iets?”. Dus we hebben het idee dat het zwemmen wel in de smaak valt bij madame. Dus hier gaat het wel goed. Hoop natuurlijk bij jullie ook!

Ik zal zo ook nog even op de site kijken hoe het met Donna gaat! Ik mail of bel weer gauw. O ja, van het weekend ga ik ook een mail in elkaar draaien voor die manueel therapeut, je weet het nooit.

Liefs en knuffels voor allemaal.

Groetjes,

Fred en Ellen

01-04-2009
Dijkshoorn zelf was er niet, maar de ander (Hazendinges) heeft de hechtingen verwijderd en vond het er heel goed uit zien. En dat klopte want ik had haar steeds goed ingesmeerd met Calandulan zalf dus de huid was heel zacht.
Verder heeft Kira pilletjes gekregen, pijnstillend en ontsteking remmend, waarvan ze er elke dag eentje ’s morgens na het eten  moet krijgen en we moeten 16 april weer terug komen ter controle. En ze moet het pootje steeds een beetje meer gaan gebruiken.
Nou dat doet ze goed volgens mij. De ene keer huppelt ze op drie poten en dan doet ze weer een aantal stappen met het pootje en ik heb het idee steeds een beetje meer.  Als ze met pootje loopt, loopt ze nog wel raar hoor. Maar ook dat zal wel goed komen, alles heeft zijn tijd nodig.
Verder heb ik nog gevraagd waarom de ene wel verband aanbrengt en de ander niet. Dat is omdat bij een achterpoot het risico dat het afzakt en als een elastiek om het kniegewricht gaat werken erg groot is en dat moet helemaal niet gebeuren natuurlijk.
Verder doen ze het bij een voorpoot  wel omdat juist bij de elleboog het zo goed als zeker is dat er zich een zak vormt met vocht als ze het niet doen en als het hier afzakt kan het nooit dezelfde schade aanrichten als achter. Dus weer wat geleerd.
Nou knuffels voor alle honden, ook de pups natuurlijk en tot gauw!!!

23-03-2009
Toch even een fotootje van Kira van de dag na de operatie en van afgelopen vrijdag!

Even wat uitleg vanaf onze (Tineke en Corine) kant over de foto's van Kira. Kira is de grootste pechvogel ooit. Ze was net hersteld van de operatie aan haar voorpoot toen ze haar kruisband scheurde. We hebben veel telefonisch contact gehad vandaar geen uitleg via de mail van Fred en Ellen. We hebben enorm respect voor hun hoe ze hier mee omgaan en Kira er doorheen helpen. We hopen van harte dat dit Kira's laatste pech is!

03-02-2009
Ik hoop dat ik nu het goede mailadres gebruik. Op het moment ben ik ziek thuis en ben ik maar eens achter de computer gekropen om te kijken of ik de foto’s die in het fotoprogramma opgeslagen zijn ook via kopiëren naar mijn gewone jpg bestanden kon krijgen. Nou volgens mij is dat gelukt.

Ik stuur hierbij dan ook de foto’s die ik van Kira gemaakt heb de ochtend meteen na de operatie, daar ligt ze nog redelijk voor “mud” en van drie dagen na de operatie dan is ze al weer een beetje “Queen” Kira.

Vandaag liep ze weer een beetje minder goed vertelde Fred. Op het moment loop ik helemaal niet met haar omdat ik ziek ben en in huis zie je minder goed of het weer een stukje beter of slechter gaat dan wanneer je met haar wandelt. Maar goed we zitten pas op 3,5 week en we moeten natuurlijk ook geen wonderen verwachten. Zoals ik al eerder vertelde moeten we 19 februari voor controle naar Zeist dus zeker tot die tijd maken we korte wandelingetjes met haar en voornamelijk aan de riem. Maar jullie begrijpen wel dat het steeds moeilijker wordt om “madame” rustig te houden. Maar goed het wordt voor ons alle drie dus nog even doorbijten, want het liefst zou je haar natuurlijk lekker laten aan rommelen, maar het risico dat het dan helemaal niet meer goed komt is veel te groot. Dus we houden vol!

Nou, als ik het goed onthouden heb wordt er morgen bij Benga een echo gemaakt toch? Spannend hoor. Ik hoor het wel.

Voor nu vast heel veel liefs en succes morgen!

Knuffels voor allemaal! (inclusief jullie)

18-05-2008
Kira is weer een weekendje bij ons aan het logeren. Vrijdag kwamen Fred en Ellen haar brengen en tot Kira's verrassing kreeg ze een kamergenootje voor die dag:Diezel. Kleine tante Kira was helemaal onder de indruk van haar grote neefje Diezel:) Het is niet echt gelukt om ze samen op de foto te zetten maar dinsdag zullen we nog een poging doen. Vandaag heeft Kira met haar broer Biker gespeeld, nou ja gespeeld.....Madam bepaald hoe er gespeeld wordt en Biker ging daar maar mee akkoord:)

He wat heb jij daar?
Zullen we samen met de bal spelen?
Nee, het is mijn bal!
Oke, als jij het zegt
Nog even samen poseren

Schandalig zo lang als jullie niets van ons gehoord hebben nietwaar? Wij hebben wel de puppen enzo gevolgd via de site en als ik zelf geen tijd had daarvoor dan hoorde ik het wel op "de dijk" van Brigit als ik haar tegen kwam. Heerlijk dat ze allemaal weer goed terecht zijn gekomen (he waren ook weer snoepies hoor). En ik neem aan dat jullie al weer een beetje hersteld zijn van het "hele lege nest syndroom".
Eén van mijn voornemens is dit jaar om wat meer tijd naast werk, huishouden en alle bijkomende familie perikelen tijd, vrij te maken voor mijn eigen dingen die zeker zo belangrijk zijn. Zoals jullie regelmatig contacten, eindelijk eens het forum te bezoeken, gewoon eens een boek lezen enzo. Op de één of andere manier zit mijn dag altijd vol met allerlei dingen waarvan ik vind dat ze eigenlijk (eerst) moeten en als er tijd over is dan kan ik nog leuke dingen doen. Ik draai daar weleens een beetje in door, maar ik ga echt proberen dit wat anders te doen in de toekomst. En natuurlijk neemt Kira voor Fred en voor mij een grote plek in en dus tijd en dat valt eigenlijk onder de leuke dingen.
Maar goed we zullen zien wat of ik er van terecht breng in 2008!
Met Kira gaat het eigenlijk heel goed, ik masseer haar niet meer dagelijks maar wel regelmatig. Zowel Fred als ik zijn voorzichtiger met het "balletje spelen", minder gooien en veel meer zelf laten rommelen ermee. Zonder balletje is namelijk ondenkbaar bij Kira, maar ze krijgt het balletje nu veel gedoseerde. En als je ziet hoe ze er zelf meespeelt, dat is zo leuk en ze houdt het heeeeeel lang vol hoor. Andere mensen vinden het ook altijd heel grappig en bijzonder zoals zij zichzelf amuseert met een balletje.
Fred gaat dagelijks met haar naar het Twiske of het Amsterdamse bos en als hij wat krapper in tijd zit dan gaan ze toch altijd nog zeker 2 uur naar HavenSaete (natuurgebied) of \o. Dus wat dat aangaat komt onze dame niets te kort. We geven haar nu ook 2 tabletten Glucosamine (voor dieren) per dag en ik heb het idee dat het helpt maar dat kan ook tussen mijn oren zitten natuurlijk. Wel moet ik de tabletten in een stuk tartaar verstoppen anders hoeft mevrouw ze niet.
Toch twijfelen Fred en ik weleens of we toch niet nog een keer foto's moeten laten maken van haar rechterachterpootje. Af en toe tilt ze dit wel op (niet echt regelmatig), maar ze lijkt ook niet echt pijn te hebben. De therapeute zei toen ze Kiira onderzocht had dat er wel speling in haar rechterknie zit maar niet op zo'n manier dat je er iets aan zou kunnen doen, naast de oefeningen die ze ons al geleerd had om de banden e.d. goed sterk te houden. Maar ja, we weten het eigenlijk niet goed. Kira lijkt ons heel happy. Dan zou je eigenlijk willen dat je even een goed gesprek met haar kon hebben maar ja dat gaat nou eenmaal niet. Misschien als jullie d'r ook weer en keertje gezien hebben dat we er eens met elkaar over kunnen praten wat Fred en ik eventueel nog kunnen doen voor haar. Verder is Kira nog steeds een grote baby en knuffelbeer, alleen als het balletje in het geding komt wordt het een monstertje naar andere honden toe dan. Maar dat weten we en daar houden we dus rekening mee, door het balletje in te nemen ofzo. Voor ons is ze de liefste Cane Corso ter wereld hoor. (misschien wel een beetje verwend)
Haar voorpootje blijft natuurlijk zoals het was, dat komt niet meer goed.(Kira heeft haar tentje doorgesneden in iets scherps) Maar ze doet er gewoon alles mee hoor alleen ziet het er niet mooi uit en beweegt ze anders waardoor we haar moeten masseren, anders zouden haar schouder en haar rug stijf worden. (ze zakt natuurlijk iets door dat voetje en dat werkt verder door naar alle andere spieren) 
Nou meiden, jullie zijn weer even op de hoogte van het een en ander
Heel veel liefs en natuurlijk lebbers van Kira voor jullie en alle honden.
Ellen
 

Kira kwam een lang weekend bij ons logeren en natuurlijk moest ze even poseren;-)

Ze kan hele verhalen vertellen net als mama Bounty;-)

Ze had gezelschap van Coos een andere Cane Corso die ook aan het logeren is, Coos is helemaal verliefd op haar Kira vindt dat best ok als hij maar niet te opdringerig wordt.

Kira op vakantie in Texel, ze vond de hondencaravan helemaal niks vertelde Fred en Ellen en dat is wel duidelijk te zien hihi. Maar verder heeft ze het super naar haar zin gehad;-)

Een tijdje terug is Kira in iets scherps gestapt en had een behoorlijke snee in haar kussentje, hier had Ellen over gebeld hier schrijft Ellen hoe het nu gaat een stuk beter gelukkig!

Het gaat een stuk beter met Kira d'r pootje. Heeft inmiddels wel al vier schoenen versleten, maar goed het is dan ook een meisje. Het kussentje is wel dicht maar er zit nog niet echt eelt op dus het ziet er ook heel kwetsbaar uit. 's avonds voor het naar bed gaan weken we de poot nog even in de biotex groen en omdat het er nu zo droog uitziet doe ik er heel zachtjes een beetje witte vaseline op. Dat kan dan intrekken tijdens de nacht. We laten haar wel al gewoon weer zwemmen hoor, want dat was echt zielig ze werd helemaal down en zo zoetjes aan laten we haar steeds meer doen zonder schoen zodat het ook kan harden. Vorige week zijn we zelfs even naar het strand geweest, het zoute zeewater was nog het beste zei de dierenarts. als we haar toch wilden laten zwemmen. Dus op naar het strand en Kira vond het natuurlijk het einde, maakte meteen allerlei rare bokkensprongen maar gelukkig hadden we haar toen ook nog extra ingezwachteld dus dat ging allemaal goed. Inmiddels zijn we ook ook al weer naar het bos, het Twiske en Havensaete geweest, dus we zijn bijna weer bij de normale wandelingen. Gelukkig maar, je merkt wel dat je nu in ene op alles zit te letten waar ze loopt en als je ziet wat een rotzooi er overal ligt verbaasd het me eigenlijk dat niet alle honden gewonde pootjes hebben. Dat het eigenlijk zo vaak goed gaat. Maar goed we letten nu wel extra op, maar je wilt haar toch ook lekker hond laten zijn.
Gelukkig zijn we al weer een eind op de goede weg met dat kleine monster. De laatste tijd heeft Kira steeds bij ons op bed geslapen, nou eigenlijk hebben wij bij Kira mogen slapen, want ik hield het na een aantal dagen niet vol om steeds bij haar beneden op de grond te slapen en we wilden toch dat pootje goed in de gaten houden dus mocht ze mee naar boven. Nou, vanavond gaan we proberen haar weer beneden te laten slapen, mij benieuwen hoe mevrouw reageert!!!!
Alles goed met de puppies, nog steeds allemaal goede berichten? Ik neem aan van wel anders hadden we wel wat gehoord. Met Bubba (ik vergeet steeds hoe ze nu heet) ook nog steeds alles goed?
Ik hoor het wel neem ik aan. O ja. zondag is er natuurlijk de Raduno, helaas kunnen wij niet. Ik had graag weer even komen kijken. Jullie gaan natuurlijk wel en gaan de nieuwe puppen ook? Ik hoop het maar, misschien lukt het deze keer om een nest beoordeling te laten doen. Hoor het allemaal wel.
Ik ga nu gauw aan het werk.
Liefs Ellen (en Fred en Kira natuurlijk)   


Benga, Biker en Kira

Kira een echte dame..

...of toch niet zo'n dame.

Kira en haar vriendje Igor

favoriete hobby van Kira.

Kira kwam de bank weer eens testen..

..die ligt nog steeds erg lekker

Nog even naar buiten

Wil je deze gooien??

Vergeet het maar Biker en Benga..

..ik ben veel sneller..

..en nog een keer

Pff daar wordt je best moe van.

Kira..

..in het Amsterdamse bos

Kira..

...wordt al een hele dame..

..en ze kan zwemmen!

Kira kwam bij ons logeren..

..hm dit valt me een beetje tegen..

..wordt al gezelliger..

..perfect zo.

is er iets?

joepie...

..lekker rennen

Op visite bij Kira en haar baasjes Fred en Ellen

Ik zal eerst eens kijken wat die Biker en Benga hier komen doen


Nee even geen tijd voor spelen


Hup Biker, hup Benga

Tja het is toch m'n zus he

Nog even laten zien waar ze altijd wandelt

En haar vriendjes uit de buurt voorstellen

Kira met Fred en Tamara

Kira en haar 'hondenklas'

Kira met haar baasje Ellen
 
 
[vorige]