In memoriam

Bounty

Ras: Cane Corso
Geboren: 30-11-2002
Overleden: 06-05-2013
Geslacht: teef
Kleur: Fawn
Vader: X-plode's Boy
Moeder: Campo di Cavallo Desra
HD-uitslag: A
Hartecho
Eigenaars: Theo en Corine
-Stamboom
-Fotoalbum

Door Breezer wisten we al hoe leuk de Cane Corso is. En ook wij wilden een tweede hond, dit werd natuurlijk een Cane Corso. We gingen naar Campo di Cavallo en hebben daar Bounty uitgezocht. Toen ze 8 weken oud was hebben wij haar opgehaald. Britt was eerst wat afstandelijk, maar al snel werden ze zusjes.

Bounty is een zeer actieve, gevoelige, en vrolijke hond. Je doet haar een groot plezier met een lange wandeling, het liefst langs het water want dan kan ze ook nog een paar rondjes zwemmen. Ze bedenkt altijd wel iets om bezig te zijn, zelfs na een lange wandeling worden alle speeltjes nog even door het huis gegooid.

Doordat ze erg aanhankelijk en leergierig is, vindt ze de gehoorzaamheidstraining helemaal geweldig. Met het EG-examen scoorde ze de hoogste punten en kreeg hiervoor een beker.

We gaan ook regelmatig met Bounty naar shows, hierover ziet u meer bij showuitslagen.

Bounty heeft de volgende gehoorzaamheidscursussen gevolgd:

- Puppycursus
- EG
- GH
- VEG
- GG beginners


5 mei 2013: We zijn vrijdag terug gekomen van een familie vakantie. Net voor deze vakantie was Bounty al niet lekker. Het heeft wat weg van haar klachten die ze kreeg met de milttumor, die een klein jaar geleden is verwijderd. Maar we vermoeden eigenlijk dat ze last heeft van haar knie. Toch voor de zekerheid maar naar de dierenarts. Die vermoed ook haar knie, 'gewoon' een heftige pijnaanval. Op vakantie komen de klachten nog een paar keer terug, maar ze herstelt er steeds van en dan gaat het prima met haar. Zondag maken we thuis een heerlijke wandeling bij Sluis. Na die wandeling krijgt ze opnieuw dezelfde klachten. Het is niet fijn maar echt grote zorgen maken we ons niet. Niet om Bounty op dat moment zijn er grotere zorgen om Britt die verlamd aan het raken is. Ik besluit die nacht beneden te slapen om beide in de gaten te houden. S'nachts word ik 2x kwispelend en likkend wakker gemaakt door Bounty. Ik denk half slapend gelukkig die gaat weer prima. De derde keer word ik echter verschrikt wakker, wat ligt Bounty raar. Helemaal wit, bijna geen ademhaling. In paniek Tineke gebeld. Die zegt ze is dood aan het gaan, zonder dat ze er iets van merkt ze is in een soort coma. Waar we al die tijd toch bang voor zijn geweest na de milttumor is naar alle waarschijnlijkheid werkelijkheid geworden. De kanker is terug dit keer op een ander orgaan, hier is niets meer aan te doen. Ze is 10, ze heeft geleefd ze kan pijnloos dood gaan. Hoe verdrietig ook, ik ben 'klaar' om haar te laten gaan. Bount moet echter een heel sterk hart hebben gehad ze komt heel bizar weer bij. Wel helemaal vermoeid ze kan niet meer opstaan. Er word een naaldje in haar buik geprikt, vol met bloed. De bevestiging dat er een bloeding in haar buik gaande is, het is echt terug. We hopen nog dat ze als nog zelf gaat. Maar ze blijft heel vredig liggen, we knuffelen en nemen afscheid. Omdat ze niet meer kan staan willen we niet wachten totdat ze ongemakkelijk word omdat ze haar behoefte niet kan doen. Het euthanasie spuitje is niet nodig, op het narcose spuitje slaapt ze in. Mijn eerste Cane Corso meisje, de liefste ooit, onuitwisbaar in mijn hart...

Dag liefste brave Bounty,

Mijn liefste braafste meisje wat ga ik je missen. Altijd zorgzaam, altijd braaf. Ik kon op je bouwen als vanzelf sprekend was je bij me, mijn schaduw. Het begin van onze droom, stammoedertje. Altijd bezig met plezieren van iedereen. Wat deed je ons bijna een jaar geleden ook een plezier, door bij ons te blijven na je miltoperatie. We hebben met volle teugen genoten. Je was mijn grote steun toen je dochter Benga ons zo plotseling verliet. Wat hebben we genoten van de wandelingen met je nageslacht. Vandaag kwam helaas de dag dat je het toch moest verliezen van de gevreesde ziekte. Wat heb je nog gevochten. Een oneerlijke strijd. Met liefde hebben we je geholpen op te geven. Je was zo moe maar nog steeds zo trouw, hoe moet het nu zonder jouw?
Nooit meer samen op stap, samen voetballen, samen kroelen.
Nooit meer je vrolijke gekwispel, je gezellige 'gepraat', je diepe gesnurk, je vrolijke geblaf, je onvoorwaardelijke trouw...
Nooit meer...maar wel voor altijd heel diep in ons hart.

Dank je wel mijn liefste Bounty voor 10 geweldige jaren, rust nu maar zacht...

[vorige]